Drewno massoia i kremowa niespodzianka w zwoju kory

Drzewo z Nowej Gwinei o kilku nazwach w literaturze

Kew uznaje nazwę Cryptocarya massoy za obowiązującą dla tego drzewa z rodziny wawrzynowatych, rodzimego dla Nowej Gwinei, a wśród synonimów wymienia Massoia aromatica.³ Dlatego w opisach tego samego surowca można spotkać różne zapisy nazwy i starsze nazwy botaniczne.

Znaczenie ma to, o które drzewo chodzi, a nie egzotycznie brzmiące sylaby. Mowa o konkretnym gatunku, a nie o bliżej nieokreślonym „tropikalnym drewnie”, które akurat pachnie kremowo. Nowa Gwinea i nazwa botaniczna osadzają surowiec w konkretnym miejscu, a informacje o współczesnych zbiorach lub dostawach wymagają osobnej dokumentacji.

Przy pierwszym spotkaniu z tym zapachem warto zacząć od różnicy między jego źródłem a wrażeniem, jakie wywołuje. Źródłem jest drzewo, a wyobrażona faktura może być mleczna. Jedno nie wyklucza drugiego. Zapach może należeć do drzewnej rodziny, choć nie kojarzy się od razu z deską, podobnie jak zapach kwiatu nie musi przywodzić na myśl koloru jego płatków.

Nazwa mówi o drewnie, a trop prowadzi do kory

Na aktualnej stronie produktu FLAVEX podaje, że ekstrakt CO2 z kory massoi otrzymuje się z wysuszonej kory przez ekstrakcję dwutlenkiem węgla w stanie nadkrytycznym.⁴ Mowa o udokumentowanym preparacie z kory, a nie o butelce bliżej nieokreślonej esencji drzewnej. Wraz z nazwą warto podawać zarówno część rośliny, jak i sposób przygotowania.

To ważne, ponieważ „drewno” w nazwie perfum może pełnić kilka funkcji. Może oznaczać rodzinę zapachową, skojarzenie z drzewem lub konkretny preparat. Przykład kory dobrze pokazuje, dlaczego warto rozróżniać te znaczenia. Suchy zwój, powierzchnia przeciętego drewna i skomponowany akord perfumeryjny to trzy różne doświadczenia.

W wyobraźni kora stanowi dobrą przeciwwagę dla kremowych skojarzeń zapachowych. Pomyśl o szorstkim brzegu wokół czegoś gładkiego albo o suchej, wygiętej skorupie otaczającej jasne wnętrze. To porównanie odwołuje się do dotyku i nie określa dokładnego koloru kory w środku. Nadaje krągłemu aromatowi kontur, dzięki któremu można wyobrazić sobie miękkość, nie sprowadzając całej sceny do miseczki deseru.

Kokos może kojarzyć się z czymś więcej niż balsamem do opalania

FLAVEX opisuje zapach ekstraktu jako słodki i przypominający kokos, a charakter zapachowy laktonu massoi jako kremowy i mleczny.⁴ Tu przydaje się używane w opisach perfum słowo „laktonowy”. Często oznacza krągłe wrażenie przywodzące na myśl mleko, śmietankę lub miąższ owocu, a nie dosłowną obecność składnika mlecznego.

Sam kokos przywołuje kilka różnych obrazów. Świeży biały miąższ daje inne wrażenie niż prażone wiórki, gęsty słodki krem czy wspomnienie rozgrzanego słońcem balsamu do opalania. Akord w stylu massoi może być bliższy gładkiemu miąższowi i kremowemu drewnu niż któremukolwiek z tych znajomych obrazów w całości. Zwróć uwagę, który szczegół rzeczywiście się pojawia, zanim pierwsze skojarzenie z kokosem przesądzi o całej scenie.

Ta różnica ma znaczenie, jeśli zwykle unikasz tropikalnych zapachów. Bardzo słodki efekt wakacyjnego balsamu może Ci nie odpowiadać, podczas gdy jasna, niemal sucha kremowość wpisana w drewno może sprawiać przyjemność. Z kolei jeśli uwielbiasz kokosowe desery, powściągliwa drzewna interpretacja może wydać się subtelniejsza i mniej jednoznacznie apetyczna, niż się spodziewasz. Określenie otwiera opis, ale go nie wyczerpuje.

Spróbuj oddzielić słodycz od faktury. Czy zapach jest cukrowy, czy po prostu wydaje się gładki i pełny? Kremowe wrażenie może nadać zapachowi krągłość, nawet jeśli trudno w nim wyczuć karmel czy słodycze. To jedno z najprzydatniejszych rozróżnień, jakie massoia wnosi do języka opisu zapachów drzewnych.

Perfumiarz łączy miękkie drewno z żywicą i suszonymi owocami

W opisie Santal Massoia Hermès przedstawia spotkanie drewna sandałowego i massoi w ujęciu Jean-Claude’a Elleny, z wrażeniem mlecznego drewna, żywicą, suszonymi owocami, dulce de leche i kwiatami.⁵ To twórczy portret perfum, który nie przesądza o obecności w kompozycji produktów mlecznych ani wymienionych wcześniej niedozwolonych surowców.

Ciekawe jest to, co towarzyszy tej miękkości. Żywica może dodać krągłemu drzewnemu wrażeniu ostrzejszego aromatycznego błysku. Skojarzenie z suszonymi owocami może pogłębić słodycz i oddalić ją od wrażenia świeżego soku. Kwiaty mogą otworzyć serce kompozycji, by kremowe ciepło nie zbiło się w jednolitą masę.

To podpowiada, jak przyglądać się zapachowi w stylu massoi, sięgając dalej niż w poszukiwaniu kokosa. Zwróć uwagę na napięcie między gładkością a czymś odrobinę ostrzejszym. Czy nadal da się wyczuć suchą krawędź drewna? Czy w cieple kryje się lekko owocowy cień? Czy kremowość jest zwiewna, jakby przepuszczała światło, czy gęsta i niemal woskowa?

Te różnice pomagają zrozumieć, dlaczego zapach może być miękki i zarazem wyrazisty. Zaokrąglone centrum staje się ciekawsze, gdy inny aspekt nadaje mu kontur. Bez tego konturu te same kremowe skojarzenia mogą zacząć się zlewać, choć początkowo są przyjemne.

Kora, drewno sandałowe i kokos to trzy różne punkty odniesienia

Wszystkie trzy skojarzenia mogą się spotkać w jednym opisie, choć każde pełni inną funkcję. Kora przywodzi na myśl suchą powierzchnię. Drewno sandałowe może nasunąć obraz gładkiego drewna. Określenie „kokosowy” wskazuje na szczególną krągłość, kremowość lub skojarzenie z miąższem owocu. Przyjemność tkwi w dostrzeżeniu, jak kompozycja je łączy.

Dla porównania wyobraź sobie zwykły kawałek jasnego drewna obok niesłodzonego wiórka kokosowego, a potem zobacz tę samą parę w ciepłym świetle o barwie żywicy. Przedmioty wciąż się od siebie różnią, ale zmienia się relacja między nimi. Tak można sobie wyobrazić akord, który wydaje się jednocześnie mleczny i drzewny.

Jeśli wolisz wyraziste, suche zapachy drzewne, miękkość w stylu massoi może najbardziej Ci się spodobać jako odrobina łagodności pod suchszą strukturą. Jeśli lubisz krągłe zapachy, kremowe centrum może grać główną rolę, a przyprawy lub żywica zarysują krawędź. W obu przypadkach można opisać efekt bez listy wszystkich użytych do jego stworzenia składników. Ważne jest to, które wrażenie zajmuje środek, a które nadaje mu wyrazistość.

Suchy kontur wokół miękkości

Na koniec można ująć to tak „kremowe drewno z suchą krawędzią kory” albo „jasna, kokosowa miękkość pod żywicznym błyskiem”. Oba opisy pokazują relację między fakturami, zamiast mnożyć słodko brzmiące nuty zapachowe.

Zauważ też, ile przestrzeni kompozycja zostawia wokół miękkiego centrum. Jasny aromatyczny akcent może je otworzyć. Ciemne drzewne tło może je pogłębić. Bardzo cukrowa oprawa może zbliżyć je do słodyczy. Osobliwy urok massoi polega na tym, że gładkość może pozostać wyraźnie częścią drzewnego obrazu.

Wróć do zwoju kory i przyjrzyj się jego wyraźnemu konturowi, zaokrąglonemu wnętrzu i nieoczekiwanie miękkiemu skojarzeniu zapachowemu. Niespodzianka lepiej zapada w pamięć, gdy krawędź pozostaje w polu widzenia.

Źródła

1. IFRA Standard: Massoia bark oil, IFRA_STD_156. International Fragrance Association.

2. IFRA Standard: Massoia lactone, IFRA_STD_157. International Fragrance Association.

3. Cryptocarya massoy. Royal Botanic Gardens, Kew, Plants of the World Online.

4. Massoia Bark CO2-se extract029.001. FLAVEX Naturextrakte.

5. Santal Massoia: creation and olfactory notes. Hermès.